The Roses: Aşkın Yavaş Yavaş Savaşa Dönüşmesi
Modern evlilikleri anlatan filmler genellikle romantizmle başlar, dramla biter. Ama The Roses bu süreci çok daha karanlık ve ironik bir yerden ele alıyor. Yönetmen Jay Roach, evliliğin içindeki kırılmaları bir aile dramı gibi değil, acımasız bir kara mizah hikâyesi gibi anlatmayı tercih ediyor. Sonuç ise oldukça tuhaf bir karışım: hem komik hem rahatsız edici bir ilişki hikâyesi.
Film, dışarıdan bakıldığında kusursuz görünen bir evliliğin nasıl yavaş yavaş çözüldüğünü anlatıyor. Theo ve Ivy Rose… Başarılı kariyerleri, çocukları ve dışarıdan bakıldığında imrenilecek bir hayatları var. Ama bu parlak yüzeyin altında biriken küçük kırgınlıklar, rekabet duygusu ve bastırılmış öfke, zamanla evliliklerini bir tür psikolojik savaş alanına dönüştürüyor.
Kusursuz Görünen Bir Evliliğin Çöküşü
Filmin merkezinde Theo ve Ivy’nin ilişkisi var. Theo başarılı bir mimarken kariyerinin aniden çökmesiyle sarsılıyor. Tam bu sırada Ivy’nin kariyeri hızla yükselmeye başlıyor. Bu tersine dönüş, evlilikteki güç dengelerini değiştiriyor.
Bir süre sonra aralarındaki ilişki artık romantik bir bağ olmaktan çıkıyor. Yerini ince alaylara, küçük sabotajlara ve giderek büyüyen bir rekabete bırakıyor. Film bu noktada çok tanıdık bir gerçeği hatırlatıyor:
Bazen bir ilişkiyi bitiren büyük bir olay değildir. Yıllarca biriken küçük kırgınlıklardır.
İki Dev Oyuncunun Çarpışması
Theo karakterinde Benedict Cumberbatch, Ivy karakterinde ise Olivia Colman var. Bu iki oyuncunun karşılıklı performansları filmin en güçlü tarafı.
Cumberbatch, Theo karakterinde kırılmış bir egonun nasıl öfkeye dönüştüğünü oldukça incelikli bir şekilde gösteriyor. Başlangıçta sempatik görünen karakter, film ilerledikçe giderek daha hırçın ve savunmacı bir hale geliyor.
Olivia Colman ise her zamanki gibi sahneyi ele geçiren bir oyunculuk sergiliyor. Ivy karakteri ne tamamen haklı ne de tamamen suçlu. Başarıya ulaştıkça özgüveni artan ama aynı zamanda ilişkideki çatlakları büyüten bir karakter. Colman’ın performansı bu gri alanı çok iyi taşıyor.
Filmin en keyifli taraflarından biri de bu iki oyuncunun karşılıklı sahneleri. Diyaloglar keskin, iğneleyici ve çoğu zaman acımasız.
Kara Mizahın Tonu
The Roses aslında bir evlilik hikâyesi gibi görünse de ton olarak bir kara mizah filmi. Senaryo yazarı Tony McNamara, ilişkilerin içindeki rekabeti oldukça sert ama komik bir dille ele alıyor.
Film boyunca yaşanan olaylar bazen trajik, bazen absürt bir noktaya ulaşıyor. Ama yönetmen bilinçli olarak bu iki tonu iç içe geçiriyor. İzleyici bir sahnede gülüyor, birkaç dakika sonra aynı durumun aslında oldukça karanlık olduğunu fark ediyor.
Bu açıdan film, romantik komedilerin alışılmış kalıplarını tersine çeviriyor. Burada aşk kurtarıcı bir güç değil; bazen bir felaketin başlangıcı.
Modern Evliliğe Bir Bakış
Film yalnızca bir çiftin kavgasını anlatmıyor. Aynı zamanda modern ilişkilerdeki güç dengelerine de dokunuyor. Özellikle kariyer, başarı ve ego gibi konular evlilik içinde nasıl bir gerilim yaratabilir sorusunu sorguluyor.
Theo’nun kariyeri çökerken Ivy’nin yükselmesi, ilişkideki rol dağılımını tamamen değiştiriyor. Film bu noktada oldukça güncel bir meseleye temas ediyor: başarı ve güç dengesi değiştiğinde bir ilişki bunu kaldırabilir mi?
Eğlenceli Ama Acımasız Bir Evlilik Hikâyesi
The Roses büyük bir romantik hikâye anlatmıyor. Tam tersine, romantizmin nasıl yavaş yavaş yerini rekabete ve kırgınlığa bırakabileceğini gösteriyor.
Film kusursuz bir yapım değil. Zaman zaman tonunun kararsız olduğu hissediliyor. Ama yine de iki büyük oyuncunun performansı ve keskin diyalogları sayesinde oldukça izlenebilir bir kara mizah ortaya çıkıyor.
Sonuç olarak The Roses şu soruyu sorduran bir film:
Bir ilişkiyi ayakta tutan şey gerçekten aşk mı, yoksa yalnızca alışkanlık mı?
Ve belki de en rahatsız edici cevap şu:
Bazen ikisi de değildir.
